ΑΧΕΛΩΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ
Η μυθολογία θέλει τον Αχελώο σαν παππού του Ακρανάνα, από τη κόρη του Καλιρρόη. Γεννήτορές του είναι ο Ωκεανός
και η Θέτις. Ονομάζεται ακόμα Θέστιος, Θόας, Φόρβας, Αργυροδίνης. Ο Απολλόδωρος τον παρουσιάζει σαν σύζυγο
μιας Αιτωλής της Στερόπης, αφού απέτυχε να παντρευτεί μια άλλη Αιτωλή τη Δηιάνειρα. Το τελευταίο όνομά του Αχελώος
το χρωστά στον ήρωα Αχελώο, που τραυματισμένος από ένα τόξο, καθώς περνούσε τον ποταμό, έπεσε και πνίγηκε μέσα
στο ποτάμι.
Δημιούργησε πλούσιες πεδιάδες, έκαμε στεριά τα νησιά των Εχινάδων, έγινε η οριακή γραμμή μεταξύ δύο συγγενών λαών,
Ακαρνανών και Αιτωλών, δημιούργησε έριδες εκατονταετηρίδων μαζί τους. Το ρεύμα του είναι "μέγα και πολύ θολερό".
Δημιούργησε θρύλους, μύθους και ιστορίες. Ο Θουκιδίδης τον αποκαλεί "ποταμόν της Ελλάδος". Είναι η αφορμή των
πολέμων, των αμφισβητήσεων αλλά και της ενότητας. Κατά τον 'Ομηρο έγινε ο "Κρείων" ποταμός, αφορμή
για το χωριμό των δύο ισχυρών και συγγενικών λαών, των Ακαρνανών και των Αιτωλών.