Ο αρχαιολογικός χώρος στη τοποθεσία Λυκόνικο.

Στο Μοναστηράκι και στη τοποθεσία Λυκόνικο έχουν βρεθεί αρχαία ερείπια γεγονός που μαρτυρεί την ανθρώπινη παρουσία στη περιοχή από τα αρχαία χρόνια.
Για να επισκεφτεί κάποιος τον αρχαιολογικό χώρο πρέπει να κατευθυνθεί από το Μοναστηράκι προς το Βάτο και λίγο μετά τη τοποθεσία Μαυρονέρι, να στρίψει δεξιά προς το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Στη συνέχεια πρέπει να εγκαταλείψει το αυτοκίνητό του και να κατευθυνθεί βόρεια προς το πηγάδι απ' όπου θα αντικρίσει σε μικρή απόσταση τα ερείπια του νοτίου τμήματος του αρχαίου τείχους.
Το εκκλησάκι του Αγ. Γεωργίου. Αρχαία ερείπια που είχαν συγκεντρωθεί έξω απ' το κοινοτικό γραφείο.
Σχέδιο των ορατών τμημάτων των αρχαίων οχυρώσεων.
Ο αρχαιολογικός χώρος εντοπίζεται κύρια ανάμεσα στις κορφές Καστρί (555μ) (ανατολικά) και Ταμπούρια ή Βραχάκια (βόρεια) (580μ). Οι κορυφές αυτές ήσαν οχυρωμένες και αποτελούσαν πιθανά ακροπόλεις της αρχαίας αυτής πολιτείας. Ανάμεσα στις δυο αυτές κορυφές διακρίνονται τμήματα του αρχαίου τείχους τόσο προς τη πλευρά της αρχαίας Παλαίρου (δυτικά), προς τη πλευρά του αρχαίου Θυρρείου (ανατολικά) και προ το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου (νότια). Σε αρκετά σημεία το τείχος διακόπτεται από φυσικά απόκρημνα βράχια που πιθανά το αντικαθιστούσαν. Ο χώρος που περικλείεται από τις οχυρώσεις αυτές έχει έκταση περίπου 140 στρέμματα.
Το βόρειο τμήμα της αρχαίας οχύρωσης στη κορυφή Ταμπούρια ή Βραχάκια προς τη πλευρά της Βόνιτσας και των Παλιαμπέλων.
Το δυτικό τμήμα της αρχαίας οχύρωσης προς τη πλευρά της Στέρνας, της Παλαίρου και του Αγίου Νικολάου. Το δυτικό τμήμα της αρχαίας οχύρωσης από κοντά.
Το ανατολικό τμήμα της αρχαίας οχύρωσης προς τη πλευρά του Θυρρείου. Το ανατολικό τμήμα της αρχαίας οχύρωσης όπου εντοπίζονται ερείπια αρχαίας πύλης.
Το νότιο τμήμα της αρχαίας οχύρωσης όπως το βλέπουμε από το πηγάδι. Το νότιο τμήμα της αρχαίας οχύρωσης από κοντά.
Ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει στο τείχος ερείπια από δύο πύλες μια στη κορυφή Ταμπούρια που βλέπει προς το κάμπο της Βόνιτσας και μια στο μέσο της απόστασης ανάμεσα στις δυο αυτές κορφές που είναι προσανατολισμένη προς την ακρόπολη του αρχαίου Θυρρείου.
Ερείπια πύλης στο ύψωμα Ταμπούρια.
Οχυρώσεις στο ύψωμα Καστρί.
Στη κορυφή Καστρί εκτός από τα ερείπια του τείχους διακρίνονται και ερείπια κτισμάτων άγνωστης χρήσης. Το πάνω τμήμα της οχύρωσης στη κορυφή Καστρί.

Η θέα προς το Θύρρειο. 		Η θέα από τη περιοχή αυτή είναι μαγευτική. Μπορούμε να ατενίσουμε όλη την ευρύτερη περιοχή, μια και έχει οπτική επαφή με το Θύρρειο, τη περιοχή των Παλιαμπέλων, τη Βόνιτσα, τη Πάλαιρο, και το παλιό χωριό της Πλαγιάς.
Πιθανά στα αρχαία χρόνια, μια και γνωρίζουμε από τα σωζόμενα σήμερα ερείπια πως υπήρχαν πόλεις, οικισμοί και φρούρια στις τοποθεσίες που πριν αναφέρθηκαν πριν, εκμεταλλευόταν την οπτική αυτή επαφή με τόσες θέσεις για να επικοινωνούν η μια πόλη με την άλλη και να ειδοποιούν για πιθανούς κινδύνους.
Η θέα προς τη Βόνιτσα. Η θέα προς τη Πάλαιρο και τον 'Αγιο Νικόλαο.
Στο εσωτερικό των τειχών ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει ερείπια αρχαίων κτισμάτων. Η κεραμική είναι άφθονη. Σε μερικά σημεία υπάρχουν διασπαρμένα θραύσματα από το διάκοσμο των κτιρίων.
'Iσως στα χρόνια που γινόταν η κατασκευή του βυζαντινού ναού του Παντοκράτορα μεταφέρθηκαν από το χώρο αυτό υλικά για την ανέγερσή του.
Στα χρόνια μετά την επανάσταση του 1821 σύμφωνα με διηγήσεις γεροντότερων είχαν εγκατασταθεί στη περιοχή νομάδες κτηνοτρόφοι και κάτω από το ύψωμα Καστρί κατασκεύασαν βλαχοχώρι όπου διέμεναν περιστασιακά. Για να κατασκευάσουν τα κονάκια τους χρησιμοποίησαν υλικά από το αρχαίο κάστρο συμβάλλοντας έτσι στη περαιτέρω καταστροφή των τειχών. Αφαιρούσαν επίσης υλικά και κατασκεύαζαν πεζούλες και πέτρινους φράχτες για να οριοθετήσουν τα χωράφια τους. Σε κάποια σημεία πρόσθεσαν υλικό στην αρχαία οχύρωση για να δημιουργήσουν καταλύματα, γεγονός που δυσκολεύει την έρευνα στο χώρο. Ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει βάσεις από βλαχοκαλύβες και στρούγκες κατασκευασμένες από ογκόλιθους που έχουν αποσπαστεί από τα αρχαία ερείπια κάποιες Δε από αυτές χρησιμοποιούνται και σήμερα. Με το σταμάτημα του νομαδικού βίου στα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1970 τα βλαχοχώρια εγκαταλείφτηκαν οριστικά. Έτσι σήμερα η περιοχή χρησιμοποιείται σαν βοσκότοπος από ελάχιστους κτηνοτρόφους του χωριού.
Αρχαιότητες επίσης εντοπίζονται και στο εξωτερικό τμήμα των τειχών. Κοντά στο πηγάδι που βρίσκεται ανάμεσα στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου και το νότιο τμήμα του τείχους εντοπίζονται αρχαίες ταφές και ερείπια κτίσματος άγνωστης χρήσης.
Αρχαιότητες επίσης εντοπίζονται δυτικά, στη περιοχή Περιφέρεια κοντά στο χωμάτινο δρόμο που οδηγεί από το Μοναστηράκι στα Σκλάβαινα όπου διακρίνονται τα λείψανα αρχαίου κτιρίου μεγάλων διαστάσεων. Τέλος αρχαιότητες εντοπίζονται στα βόρεια στη τοποθεσία Μάρμαρα, όπου επίσης διακρίνονται ερείπια αρχαίου κτηρίου μεγάλων διαστάσεων που κατά τις διηγήσεις των ντόπιων ήταν αρχαίος ναός. Το κτίριο αυτό έχει καταστραφεί στο μεγαλύτερου τμήμα του κατά τη κατασκευή του δρόμου που συνδέει το Μοναστηράκι με τη Βόνιτσα αλλά και κατά τη κατασκευή του δικτύου άρδευσης του ΤΟΕΒ Βόνιτσας.
Το πηγάδι απ' όπου οι κτηνοτρόφοι ποτίζουν τα ζώα τους. Ερείπια αρχαίου κτίσματος κοντά στο πηγάδι.
Αρχαίοι τάφοι στη τοποθεσία Λυκόνικο.
Αρχαιότητες στη τοποθεσία περιφέρεια.
Αρχαιότητες στη τοποθεσία Μάρμαρα.
Δυστυχώς η περιοχή δεν έχει ερευνηθεί, ούτε έχουμε άλλες πληροφορίες γι' αυτή από ιστορικές πηγές.
Από τον ιστορικό και συγγραφέα κο Φερεντίνο Γεώργιο έχει διατυπωθεί ή άποψη ότι στην τοποθεσία αυτή ήταν κτισμένη ή αρχαία πόλη Τορύβεια.
Υπάρχουν επιγραφές που αναφέρουν τη πορεία των Θεαροδόκων της Επιδαύρου. Θεαροδόκοι στην αρχαιότητα ήταν οι απεσταλμένοι διαφόρων ιερών προς τις πόλεις - κράτη για να παρακολουθήσουν διάφορες τελετές και πανηγύρεις του ιερού.
Στη περίπτωσή μας οι θεαροδόκοι ή θεωροδόκοι της Επιδαύρου επισκέφτηκαν ολόκληρη τη δυτική Ελλάδα και εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι ότι οι πόλεις τις οποίες επισκέφτηκαν αναφέρονται με φυσική σειρά. Η πρώτη πόλη την οποία επισκέφτηκαν είναι οι Οινιάδες στη συνέχεια το Στράτο, τις Φυτείες, τα Κόροντα, τη Μεδιώνα, τον Αστακό, τον Εύριπο το Θύρρειο, τον Εχινό την Τορύβεια, την Αλυζήα, τη Λευκάδα, τη Πάλαιρο και το Ανακτόριο. Ο Εχινός βρίσκοταν στη σημερινή θέση Προφήτης Ηλίας, ύψωμα ανάμεσα στο χωριό μας και τα γειτονικά Παλιάμπελα, κατά συνέπεια η αρχαία Τορύβεια πρέπει να ήταν κτισμένη στη τοποθεσία Λυκόνικο που βρίσκεται στο μέσον της διαδρομής Εχινός-Αλυζία.
Τέλος ο χώρος σήμερα είναι αφύλακτος και συχνά διενεργούνται σε αυτόν λαθρανασκαφές καταστρέφοντας περισσότερο τα αρχαία ερείπια. Αν υπήρχε η δυνατότητα προστασίας και ανάδειξής του πιθανά θα μπορούσε να αποτελέσει πόλο έλξης επισκεπτών στο χωριό μας και να συμβάλει στην ανάπτυξη και τη πρόοδο της περιοχής.

Τις πληροφορίες για το μνημείο πήραμε από το βιβλίο του Γεώργιου Φερεντίνου "Ιστορία της Ακαρνανίας τόμος Α'", έκδοση του ιδίου.
Η χαρτογράφηση του αρχαιολογικού χώρου έγινε με το GPS e-trex vista της Garmin και το πρόγραμμα Oziexplorer.
Προκειμένου να ανακτήσετε τα αρχεία για τη χαρτογράφηση μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το διπλανό σύνδεσμο. Click.

Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα.