Στο χωριό μας την άνοιξη, λίγο πριν τη γιορτή του Πάσχα, συνεχίζεται το έθιμο της κατασκευής
τρομπέτας από φλούδα ιτιάς.Η διαδικασία όπως βλέπετε στη διπλανή φωτογραφία αρχίζει με την επιλογή και το κόψιμο κλαδιών ιτιάς τα οποία πρέπει να είναι φρέσκα με μαλακή φλούδα. Πρέπει επίσης να είναι αρκετά μεγάλα και η διάμετρός τους να αυξάνει προοδευτικά από το ένα άκρο στο άλλο.
Το κλαδί στη συνέχεια χαράζεται με μαχαίρι ή ξυράφι έτσι ώστε να σχηματιστεί μια λουρίδα φλοιού.
Ακολουθεί το ξεφλούδισμα με προσοχή ώστε να μην κοπεί ο φλοιός.
Αφού επιλεγεί η καλύτερη λουρίδα φλοιού τυλίγεται με πίεση σχηματίζοντας τη τρομπέτα.
Τέλος στερεώνεται το φαρδύ ακρο με μικρά αιχμηρά κομμάτια ξύλου και λίγη κόλα άν υπάρχει.
Στο στενό άκρο της τρομπέτας τοποθετήται ένα σχισμένο στα δύο κομμάτι ξύλου σαν επιστόμιο.
Η τρομπέτα είναι έτοιμη και με λίγη προσπάθεια μπορεί να παίξει κάποιους σκοπούς.Δεν γνωρίζουμε την προέλευση του εθίμου. Σύμφωνα όμως με διηγήσεις γερόντων άρχισε στα χρόνια της τουρκοκρατίας. Γνωρίζουμε όλοι μας πως το Πάσχα για τους Ελληνες είχε διπλή σημασία. Ηταν πρώτα απ΄όλα θρησκευτική εορτή, συβόλιζε όμως επιπλέον την ελπίδα της Ανάστασης του γένους, την απελευθέρωση δηλαδή από το Τούρκο κατακτητή. Tη χαρά αυτή αλλά και την κρυφή ελπίδα της απελευθέρωσης έβρισκαν τον τρόπο να εκφράσουν γυρίζοντας και σφυρίζοντας με τη τρομπέτα.
Στα χέρια των παιδιών είναι παιχνίδι αγαπημένο. Παίζοντας με τη τρομπέτα γυρίζουν σε αυλές και
δρομάκια φωνάζοντας και σφυρίζοντας.