ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ

  1. ΑΡΧΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
  2. ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ
  3. ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ & ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821

ΑΡΧΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

 Η πόλη μας είναι κτισμένη κοντά στο αρχαίο Ανακτόριο, αποικία που ίδρυσαν οι Κορίνθιοι το 630 π.Χ. Ο Στράβων λέι ότι ήταν πόλη καραταιά και πολυάνθρωπος. Τα νομίσματα που διασώθηκαν είναι μάρτυρες της οικονομικής άνθησης της πόλης αυτής. Σώζονται τα ερείπια της ακρόπολης, ο ναύσταθμος και το νεκροταφείο. Στη περιοχή έχουν εντοπισθεί βυθισμένα τμήματα του αρχαίου Ανακτορίου. Τα κτίσματα που βρίσκονται στα παράλια ή στο βυθό φαίνεται να σώζονται σε καλή κατάσταση καθώς διακρίνονται μέσα στα γαλάζια νερά. Ξεχωρίζουν οχυρωματικά τείχη και πύργοι, ένας λιμενοβραχίονας, αποβάθρες και άλλα βυθισμένα κτίρια που χρονολογούνται απ' την Ελληνιστική έως τη πρώιμη Βυζαντινή περίοδο. Στη ρωμαική περίοδο η Βόνιτσα, όπως και η υπόλοιπη Ακαρνανία, προσαρτήθηκε στη Ηπειρο με πρωτεύουσα τη Νικόπολη. Τη περίοδο αυτή πέφτει σε μαρασμό διότι την ίδρυση της Νικόπολης ακολουθεί η υποχρεωτική συγκέντρωση του πληθυσμού σ' αυτή. Λίγο αργότερα διαδόθηκε στη περιοχή η Χριστιανική θρησκεία, κατά παράδοση από μαθητές του Παύλου που ήρθαν απ' τη Κόρινθο ή τη Νικόπολη στα Ακαρνανικά παράλια.

ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ

 Με το όνομα Βόνιτσα, η πόλη μας, κάνει την εμφανισή της στην ιστορία στα τέλη του 4oυ μ.Χ. αιώνα, όταν οι Βησιγότθοι του Αλάριχου κατέστρεψαν το αρχαίο Ανακτόριο κι όσοι απ' τους κατοίκους του γλίτωσαν, έκτισαν τη Βόνιτσα στη θέση που βρίσκεται σήμερα. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή τον 11ο και τον 12ο αιώνα, όταν ήταν έδρα επισκοπής και υπάγοταν στη δικαιοδοσία του μητροπολίτη Ναυπάκτου. Αναφέρεται στις πηγές σαν επισκοπή Βονίτζης, Βοδίντζης, Βοντίτζης και Βουνδίτζης και κατέχει τη πρώτη θέση ανάμεσα στις επισκοπές που υπάγοταν στη Μητρόπολη Ναυπάκτου. Ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α' ο Κομνηνός την προίκησε με ιδιαίτερα προνόμια. Μετά τη 4η σταυροφορία (1204) εντάχτηκε στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, γνωρίζοντας τη μεγαλύτερη ανάπτυξη και ευημερία κατά την πολυτάραχη πορεία της. Το 1280 καταλήφθηκε από μισθοφόρους του Βασιλείου της Νεάπολης. Ο Δεσπότης Νικηφόρος Α' την έδωσε προίκα στον Φίλιππο του Τάραντα, γιο του Βασιλιά της Νεάπολης, επισημοποιώντας έτσι τη κατοχή της. Το 1314 βρέθηκε σε ελληνικά χέρια. Από το 1362, περιήλθε στην κυριαρχία των Αλβανών ηγεμόμων Τόκκων, οπότε και αρχίζουν πάλι οι περιπέτειές της ταυτόχρονα με τις περιπέτειες των άλλων δυτικών επαρχιών του Βυζαντινού κράτους.

ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ-ΒΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑ & ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1821

 Το (1472 κατ' άλλους ιστορικούς το 1479) η πόλη μας πέφτει στα στα χέρια των Τούρκων μέχρι το 1684 οπότε αρχίζει η Βενετική κυριαρχία. Αυτή τερματίζεται το 1797, οπότε η Βενετική Δημοκρατία καταλύεται απ' το Μ. Ναπολέοντα, που την κατέλαβε και την κράτησε για ένα χρόνο σύμφωνα με τη συνθήκη του Campoformio (1797). Το 1798 την καταλαμβάνει ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων με αιφνιδιασμό. Απελευθερώνεται προσωρινά απ' τους Ελληνες το 1821 και ξανά 1828. Επίσημα αποδόθηκε στο Ελληνικό κράτος, όπως και η υπόλοιπη Ακαρνανία, στις 27 Απριλίου 1832.